Het is april 2006 als ik als kersverse wethouder bij wijze van een grap in de krant vertel dat ik ook best burgemeester wil worden. Mijn vrouw, Francion, had die droom al sinds haar kinderjaren. Gaandeweg vroegen steeds meer mensen mij: Wanneer wordt je nu burgemeester? En zo is het ook langzamerhand mijn droom geworden.

Ik had uiteraard niet de illusie dat 4 jaar wethouder voldoende zou zijn om dat doel te realiseren. Ik had er 5 jaar geleden nog graag 4 jaar wethouderschap aan vastgeplakt om het karwei af te maken. Ik liep echter keihard tegen de muur op die politiek heet, toen ik in het zicht van de haven moest aftreden. Ondanks de volledige rehabilitatie een jaar later, blijft dit in negatieve zin aan je kleven. Voor mijn gevoel viel mijn droom ook in duigen.