[vc_row rt_row_background_width=”fullwidth” rt_row_content_width=”default” rt_row_style=”default-style” rt_row_height=”” rt_column_gaps=”” rt_row_shadows=”” rt_row_borders=”” rt_bg_effect=”classic” rt_bg_image_repeat=”repeat” rt_bg_size=”cover” rt_bg_position=”right top” rt_bg_attachment=”scroll” rt_bg_layer=”” rt_bg_video_format=”self-hosted”][vc_column rt_bg_effect=”classic” rt_bg_image_repeat=”repeat” rt_bg_size=”auto auto” rt_bg_position=”right top” rt_bg_attachment=”scroll”][vc_single_image image=”37946″ img_size=”full” alignment=”center” onclick=”link_image”][vc_column_text]

Klik op foto voor vergroting.

Moederdag: toen nog niet 

De tweede zondag van mei is Moederdag. Die traditie werd in 1914 officieel ingevoerd in de Verenigde Staten en in 1925 begon Nederland ermee. Hier zien we centraal op de foto moeder Lamberdina Timmermans-Jansen, gefotografeerd voor de schuur aan de Schoorstraat tussen nummer 15 en 17, in het voorjaar van 1916. Toen dus nog geen Moederdag. Op de foto vader Wilhelmus Timmermans en de kinderen – van oud naar jong – Jan, Sjef, Rieka, Mien, Tina, Harrie en Koosje. En ‘t hundje. Willem was klompenmaker en de kinderen kwamen niks tekort; moeder stak haar meiden in mooie jurken, Rieka zelfs de hoed op.
Op de foto ook vier Nederlandse militairen. Want het was de eerste wereldoorlog. Nederland bleef neutraal maar het leger was gemobiliseerd en in het hele land waren militairen ingekwartierd bij burgers. Dus kreeg ma Timmermans behalve man en zeven keinder nog vier mee-eters. In de schuur stonden de paarden van de soldaten. We mogen hopen dat de kostgangers die zelf verzorgden. Hoe dan ook had moeder er de handen vol aan, de schort kon nooit af, zelfs niet op de foto. Klik op foto voor vergroting.[/vc_column_text][vc_widget_sidebar sidebar_id=”sidebar-4″][/vc_column][/vc_row]